Zmiana systemu z większościowego na proporcjonalny w gminach powyżej 20 tysięcy mieszkańców w województwie łódzkim jako czynnik oddziałujący na liczbę i charakter komitetów wyborczych

Słowa kluczowe: wybory, prawo wyborcze, kodeks wyborczy, wybory samorządowe, system proporcjonalny, system większościowy

Abstrakt

W artykule rozpatrywane jest oddziaływanie zmiany systemu z większościowego na propor-cjonalny w gminach powyżej 20 000 mieszkańców w województwie łódzkim na liczbę i charak-ter komitetów wyborczych. Po wprowadzeniu zmian w Kodeksie wyborczym spadła liczba zgłoszonych kandydatów, zarejestrowanych komitetów wyborczych i komitetów, które uzyskały przedstawicieli w radzie. Wzrosła liczba komitetów lokalnych w stosunku do komitetów ogólnopolskich, ale jednocześnie spadła liczba komitetów, które mają charakter tylko lokalny (nie są komitetami partyjnymi). Mandaty zdobyły przede wszystkim komitety partyjne i komitety burmistrzów.

Bibliografia

Antoszewski Andrzej. 2000. Komparatystyka polityczna. W Encyklopedia politologii. Tom 1. Teoria polityki. Red. Wojciech Sokół, Marek Żmigrodzki. Kraków: Wolters Kluwer.

Banaszak Bogusław. 1999. Prawo konstytucyjne. Warszawa: Wydawnictwo. C.H. Beck.

Banaszak Bogusław. 2012. Porównawcze prawo konstytucyjne współczesnych państw demokra-tycznych. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

Barankiewicz Tomasz. 2010. „Współczesne metody badania prawaˮ. Studia Prawnicze KUL 1 (41).

Bielecki Leszek. 2018. Komentarz do art. 416. W Augustyniak Monika, Leszek Bielecki, Piotr Ruczkowski. Kodeks wyborczy. Komentarz. Warszawa: Wolters Kluwer, LEX.

Buczkowski Jerzy. 1998. Podstawowe zasady prawa wyborczego III Rzeczypospolitej. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Chmaj Marek, Skrzydło Wiesław. 2011. System wyborczy w Rzeczpospolitej Polskiej. Warszawa: Wolters Kluwer.

Daniluk Dawid. 2015. Proporcjonalny system wybroczy i jego polityczne konsekwencje na przykładzie wyborów do Sejmu RP w 2011 r. W Wybory i nieprawidłowości wyborcze wczoraj i dziś. Wybrane zagadnienia. Materiały z Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej. Olsztyn 12 maja 2015 r. Red. Aldona Rita Jurewicz, Tomasz Kuczur, Monika Piekarska, Damian Wąsik, Olsztyn: volumina.pl Daniel Krzanowski.

Daniluk Dawid. 2017. Realizacja konstytucyjnych zasad prawa wyborczego, Polska na tle porównawczym. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.

Dauter Bogusław, Zbieranek Jarosław. 2018. Komentarz do art. 416. W Kazimierz Czaplicki i in., Kodeks wyborczy. Komentarz. Warszawa: Wolters Kluwer, LEX.

Demokracje zachodnioeuropejskie. Analiza porównawcza. 2008. Red. Andrzej Antoszewski, Ryszard Herbut. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.

Gebethner Stanisław. 2001. Wybory do Sejmu i Senatu. Komentarz do Ustawy z dnia 12 kwietnia 2001 r. – Ordynacja wyborcza do Sejmu i Senatu Rzeczpospolitej Polskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Gendźwiłł Adam, Żółtak Tomasz. 2016. „Skutki wprowadzenia okręgów jednomandatowych w wyborach lokalnych”. Studia Regionalne i Lokalne 3 (65).

Grabowska Sabina, Składowski Konrad. 2006. Podstawowe pojęcia z zakresu prawa wyborczego. W Prawo wyborcze do parlamentu w wybranych państwach europejskich. Red. Sabina Grabowska, Konrad Składowski. 2006. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze.

Hopkin Jonathan. 2006. Metoda porównawcza. W Teorie i metody w naukach politycznych. Red. David Marsh, Gerry Stoker. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego

Jackiewicz Zbigniew. 1994. „Ordynacja wyborcza do Sejmu RP w świetle doświadczeń wybor-ców 1993 r.”. Państwo i Prawo 3.

Jarentowski Marek. 2011. „Zmiana systemu wyborczego do Senatu RP z 2011 r.”. Przegląd Sejmowy 4.

Jarosz Zdzisław. 1993. „Nowa ordynacja do Sejmu RP”. Państwo i Prawo 7.

Kamiński Marek. 2016. Ordynacje większościowe i JOW-y, Kompendium reformatora ordynacji wyborczej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Kasprzak Sylwester. 2011. „Metody badawcze w prawie i prawie kanonicznym”. Науковий вісник НЛТУ України 1.

Kędzierski van Dawid. 2018. „Metodologia i paradygmat polskich szczegółowych nauk prawnych”. Transformacje Prawa Prywatnego 3.

Lijphart Arend. 1971. „Comparative Politics and the Comparative Method”. American Political Science Review 65 (3).

Michalak Bartłomiej. 2004. „Większościowy czy proporcjonalny. Spór o kształt systemu wyborczego”. Dialogi Polityczne 3–4.

Michalak Bartłomiej. 2013. Mieszane systemy wyborcze. Cele, rozwiązania, konsekwencje. Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika.

Michalak Bartłomiej. 2016. „Metody porównawcze stosowane w badaniach systemów wyborczych”. Athenaeum Polskie Studia Politologiczne 51.

Michalak Bartłomiej. 2019. „Ocena funkcjonalności zmian wprowadzonych do Kodeksu Wyborczego w 2018 roku w świetle doświadczeń wyborów samorządowych”. Studia Wyborcze 28.

Michalak Bartłomiej, Sokala Andrzej. 2010. Leksykon prawa wyborczego i systemów wybor-czych. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

Michalak Bartłomiej, Sokala Andrzej, Uziębło Piotr. 2013. Leksykon prawa wyborczego i referendalnego oraz systemów wyborczych. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

Mider Daniel, Marcinkowska Aneta. 2013. Analiza danych ilościowych dla politologów. Praktyczne wprowadzenie z wykorzystaniem programu GNU PSPP. Warszawa: ACAD.

Nohlen Dieter. 2004. Prawo wyborcze i system partyjny. O teorii systemów wyborczych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Rakowska-Trela Anna, Składowski Konrad. 2018. Kodeks wyborczy. Komentarz do zmian 2018. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.

Składowski Konrad. 2016. Wpływ wprowadzenia jednomandatowych okręgów wyborczych w wyborach samorządowych na wyniki wyborów. W Aktualne problemy samorządu terytorialnego po 25 latach jego istnienia. Red. Ryszard Krawczyk, Andrzej Borowicz. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Smits Jan. 2017. What is Legal Doctrine? On the Aims and Methods of Legal-Dogmatic Research. W Rethinking Legal Scholarship. Red. Rob van Gestel, Hans Micklitz, Edward L. Rubin. New York: Cambridge University Press.

Sokół Wojciech. 2007. Geneza i ewolucja systemów wyborczych w państwach Europy Środkowej i Wschodniej. Lublin: Wydawnictwo UMCS.

Szymanek Jarosław. 2005. „Wybór formuły wyborczej: (między demokracją kwantytatywną a kwalitatywną)”. Państwo i Prawo 10.

Taagepera Rein. 2007. Predicting Party Sizes, The Logic of Simple Electoral Systems. Oxford- -New York: Oxford University Press.

Żukowski Arkadiusz. 2004. System wyborczy do Sejmu i Senatu RP. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r., nr 78 poz. 483 z późn. zm.).

Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 1990, nr 16, poz. 95 z późn. zm.).

Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. 1998, nr 91 poz. 578 z późn. zm.).

Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r., nr 21, poz. 112 z późn. zm.).

Ustawa z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 130).

http://pkw.gov.pl/.

http://wybory2002.pkw.gov.pl/ (uwaga: stanowią one oddzielne strony w rozumieniu art. 4 pkt 10 ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplika-cji mobilnych podmiotów publicznych, Dz.U. z 2019 r., poz. 848).

http://wybory2006.pkw.gov.pl/.

https://piotrkowtrybunalski.naszemiasto.pl/moje-serce-ciagle-jeszcze-bije-dla-pis-z-jarosla-wem-brozda/ar/c1-1292685 (dostęp 5.12.2019).

https://prawodlasamorzadu.pl/2015.06.29-status-miasta-na-prawach-powiatu-takze-dla-miast-liczacych-powyzej-70-tys.-mieszkancow.html (dostęp 23.04.2020).

https://samorzad2014.pkw.gov.pl/.http://wybory2010.pkw.gov.pl/.

https://stat.gov.pl/ (dostęp 5.12.2019).

https://wybory2018.pkw.gov.pl/.
Opublikowane
2020-07-24
Dział
Artykuły