Liczba okresów glacjalnych w Plejstocenie Europy
DOI:
https://doi.org/10.26485/BP/1960/9/2Słowa kluczowe:
okresy glacjalne, czwartorzęd, EuropaAbstrakt
Artykuł w języku niemieckim.
TYTUŁ ORYGINALNY: Die Anzahl der Kaltzeiten im europäischen Pleistozän
Podział wielkich zlodowaceń został już zaproponowany dla europejskiego czwartorzędu. Ostatnie, zlodowacenie Würm, można z dużym prawdopodobieństwem podzielić na dwie główne fazy zimne, które były oddzielone dłużej trwającym, cieplejszym okresem („interstadiał Gottweig”). Te główne podziały można prawdopodobnie dzielić dalej, tak że wystąpiły również dodatkowe, mniejsze fazy glacjalne. Starsze zlodowacenie Riss, szczególnie według badań prowadzonych w północnych Niemczech, należy podzielić na dwie główne części: stadiał Drenthe, który sięgał maksimum i sam obejmował kilka faz, oraz stadiał Warta, który również dzieli się na kilka faz i który oddzielony był od poprzedniego stadium dłuższym, cieplejszym interstadiałem (interstadiał Gerdau). Wciąż wiemy stosunkowo niewiele o starszym zlodowaceniu Mindel. W obszarze dawnego zlodowacenia w Anglii niektórzy badacze przyjmują podział na dwa stadia — podobnie jak w przypadku Riss i Würm: stadiał Norwich (advance of Cromer według Westa i Donnera) oraz stadiał Lowestoft, które mają być oddzielone interstadiałem Croton. Przed interglacjałem Cromer istniało najprawdopodobniej kilka okresów glacjalnych, których zasięg i skutki są nadal słabo poznane. W Europie Zachodniej są to zlodowacenia Menap, Eburon i Brüggen; w Alpach — Günz, Dunaj (oraz być może Biber?). Konieczne są dalsze badania, aby ustalić, w jakim stopniu zasługują one na rangę pełnych epok glacjalnych, czy też są jedynie stadiami. Jednak nawet jeśli zasługują jedynie na miano stadiów, każde z nich musiało wywoływać zjawiska peryglacjalne. Licząc więc wszystkie stadia, otrzymalibyśmy co najmniej dziewięć okresów glacjalnych, dla których powinniśmy spodziewać się dobrze wykształconych zjawisk peryglacjalnych.
Bibliografia
Bordes, F., 1954 - Les limons quaternaires du Bassin de la Seine. Arch. Inst. Paléont. Humaine, Mém. 26, Paris.
Lona, F., 1950 - Contributi alla storia della vegetazione e del clima nella Val Padana. Atti Soc. Ital. Sci. Nat., 89, Milano; p. 123-178.
Lüttig, G., 1958 - Eiszeit-Stadium-Phase-Staffel. Eine nomenklatorische Betrachtung. Geol. Jahrbuch, Bd. 76 (Woldstedt-Festschrift); p. 235-260.
Rosauer, E., 1957 - Climatic conditions involved in glacial loess formation. Diss. Math. Nat., Bonn; 102 pp.
Środoń, A., 1954 - Flory plejstoceńskie z Tarzymiechów nad Wieprzem (summary: Pleistocene floras from Tarzymiechy on the river Wieprz). Biul. Inst. Geol., 69, Warszawa; p. 5-78.
Szafer, W., 1958 - Über die Zweiteilung des Riss-Glazials. Veröff. Geobotan. Inst. Rübel Zürich, H. 34, Bern u. Stuttgart; p. 126-131.
Venzo, S., 1952 - Geomorphologische Aufnahme des Pleistozäns (VillafranchienWürm) im Bergamasker Gebiet usw. Geol. Rundschau, Bd. 40; p. 109-125.
West, R., Donner, J. J., 1956 - The glaciations of East Anglia and the East Midlands. Quart. Jour. Geol. Soc. London, vol. 112; p. 69-91.
Woldstedt, P., 1954 a - Die Klimakurve des Tertiärs und Quartärs in Mitteleuropa. Eiszeitalter u. Gegenwart, Bd. 4/5, p. 5-9.
Woldstedt, P., 1954 b - Saaleeiszeit, Warthestadium und Weichseleiszeit in Norddeutschland. Eiszeitalter u. Gegenwart, Bd. 4/5, p. 34-48.
Woldstedt, P., 1958 - Eine neue Kurve der Würm-Eiszeit. Eiszeitalter u. Gegenwart, Bd. 9; p. 151-154.
Wolters, R., 1950 - Nachweis der Günz-Eiszeit und der Günz-Mindel-Wärmezwischenzeit am Niederrhein. Geol. Jahrbuch, Bd. 65; p. 769-772.
Zagwijn, W. H., 1957 - Vegetation, climate and time-correlations in the Early Pleistocene of Europe. Geol. en Mijnbouw, N. S., 19 Jaarg.; p. 233-244.
