Stan wiedzy na temat peryglacjalnych zjawisk w Europie Środkowej w starszym i środkowym plejstocenie

Abstrakt

Artykuł w języku niemieckim.

TYTUŁ ORYGINALNY: Der Stand der Kenntnisse über alt- und mittelpleistozäne Periglazial-Erscheinungen in Mitteleuropa

Badania nad terasami rzecznymi, osadami żwirowymi i lessami w Europie Środkowej wskazują, że osady żwirowe mają przeważnie charakter peryglacjalno-fluwialny, choć dokładne datowanie teras jest możliwe tylko lokalnie. Literatura dotycząca lessu jest obszerna i dobrze dokumentuje jego zasięg oraz warunki powstawania, jednak niejasne pozostaje pochodzenie niektórych prążkowanych lub warstwowych osadów lessowych, które mogą pochodzić z ostatniego interglacjału. Obserwacje śladów wietrzenia w strefie peryglacjalnej i denudacji w starszym i środkowym plejstocenie są nadal nieliczne. Szerokie występowanie młodoplejstoceńskich zjawisk peryglacjalnych utrudnia rozróżnienie starszych form, wyjątki stanowią jedynie obszary z nagromadzonymi masami rumoszu lodowcowo-peryglacjalnego.