Zjawiska peryglacjalne we Włoszech

Abstrakt

Artykuł w języku francuskim.

TYTUŁ ORYGINALNY: Les phénomènes périglaciaires en Italie

We Włoszech zaobserwowano dwie grupy zjawisk peryglacjalnych: (1) zjawiska würmskie lub przedwürmskie oraz (2) zjawiska współczesne.

W pierwszej grupie, poza zjawiskami związanymi z degradacją meteorologiczną spowodowaną mrozem (kotły, kotliny itp.), mamy następujące przykłady: fałdy (niektóre o niepewnym pochodzeniu), duże pakiety mułkowe wśród piasków fluwioglacjalnych, piargi prawdopodobnie powstałe pod wpływem mrozu itp. Zjawiska te występują na niskich wysokościach (100–200 m n.p.m.).

Druga grupa ogranicza się do obszarów górskich, a mianowicie Alp, Apeninów Centralnych i Etny. Uważam jednak, że bardziej szczegółowe badania mogłyby przynieść nowe odkrycia również w Apeninach Południowych. Ta druga grupa obejmuje wszelkiego rodzaju zjawiska peryglacjalne, od pagórków trawiastych po grunty strukturalne, terasy, pola kamieniste, spływy kamienne, gleby poligonalne, spływy mułowe, lodowce skalne, itp.

Zaobserwowano pewien rodzaj podziału na strefy różnych zjawisk. Na przykład, podczas gdy pagórki trawiaste występują na wysokości od 1800 do 2500 m n.p.m., gleby poligonalne i strukturalne występują jedynie na wysokości powyżej 2700 m n.p.m. Przedstawiona została mapa zjawisk peryglacjalnych we Włoszech.