“O matko, im brakuje drag queen”. Zmiana społeczna poprzez emocje i storytelling w zewnątrzkulturowym performansie dragowym

Abstrakt

W Polsce sztuka dragu zaczyna pojawiać się w nowych przestrzeniach i wchodzić do kultury głównego nurtu. Drag jest nie tylko formą ekspresji artystycznej, lecz może również stanowić medium komunikowania społecznych i kulturowych wartości społeczności queerowej. Może stać się narzędziem emancypacji oraz sposobem na aktywistyczną działalność. Głównym celem artykułu jest analiza zewnątrzkulturowego performansu dragowego w oparciu o teoretyczne ramy makrosocjologicznego modelu działania społecznego jako perfromansu kulturowego autorstwa Jeffreya Alexandra. Analiza jest oparta na badaniach jakościowych: indywidualnych wywiadach pogłębionych, w których wzięły udział osoby niebinarne, mężczyźni i kobiety występujące na polskiej scenie dragowej. Zewnatrzkulturowy performans dragowy jest kierowany do ludzi spoza środowiska queerowego i ma na celu zwrócenie uwagi na problemy społeczne z jakimi mierzą się osoby nieheteronormatywne. Występy dragowe są postrzegane przez artystów jako narzędzie zmiany społecznej i forma przekazu, za pomocą której mogą komunikować innym znaczenie swojej społecznej sytuacji. Zewnątrzkulturowy performans dragowy służy kształtowaniu świadomości społecznej oraz inicjowaniu procesów dyskursywnych, może przyczyniać się do przeformułowania społecznych wyobrażeń dotyczących osób nieheteronormatywnych oraz skłonić do refleksji nad mechanizmami wykluczenia.